Genci i vogel

Genci i vogel ne diten e pare te shkolles kishte oren e pare abetare. Fillon mesuesja te shkruaje shkronjat ne derrase, dhe Genci po merzitej dhe nxori llastiqet prej teli qe i kishte ne xhep dhe filloi te gjuante derrasen me plumce.

Kthehet mesuesja dhe pyet:
– Kush gjuajti?
– Nuk e dime mesuese, – thone nxenesit.
Genci gjuan perseri dhe fsheh llastiqet poshte banges.
– Kush gjuajti? – pyet perseri mesuesja.

– Mos gjuajte ti?
– Jo mesuese, – i pergjigjet nje nxenes tjeter.
Sa behej gati te kthehej mesuesja te shkruante perseri ne derrase, Genci nxjerr llastiqet. Ne ate moment mesuesja kthehet dhe sheh Gencin me llastiqe ne dore.
– Genci eja ketu! – i thote mesuesja.
– Genci i ul duart poshte banges dhe ja jep llastiqet nje shoku dhe duke shkuar te mesuesja i thote:
– Nuk kam gje un mesuese, nuk isha une mesuese.
– Ku i ke futur llastiqet, pa dale…
Dhe mesuesja i kontrollon xhepat e pantallonave. Njeri nga xhepat ishte i care dhe mesuese i zuri dora dicka. Mesuesja i thote Gencit:
– Ah more Genci, more Genci, edhe zogj te rrjepur mbake ne xhep te pantallonave?

Të ngjashme

Ska komente

Komento